Karta Urządzenia to elektroniczna dokumentacja urządzenia w Centralnym Rejestrze Operatorów, który prowadzi Sieć Badawcza Łukasiewicz, Instytut Chemii Przemysłowej. Sporządza ją operator, czyli podmiot sprawujący faktyczną kontrolę nad technicznym działaniem urządzenia, m.in. dla stacjonarnych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła zawierających co najmniej 3 kg substancji kontrolowanych albo co najmniej 5 ton ekwiwalentu CO2 fluorowanych gazów cieplarnianych.
Kartę zakłada się w terminie 15 dni roboczych od dnia dostarczenia urządzenia na miejsce jego funkcjonowania, a jeżeli urządzenie wymaga zainstalowania, w terminie 15 dni roboczych od zakończenia instalowania i napełnienia substancją kontrolowaną albo fluorowanym gazem cieplarnianym. Wpisów o czynnościach dokonuje osoba wykonująca czynność i posiadająca, w stosownych przypadkach, wymagany certyfikat albo osoba mająca dostęp do Karty nadany przez operatora, na podstawie protokołu sporządzonego i podpisanego przez osobę wykonującą czynność. Wpis musi być dokonany w terminie 15 dni roboczych od wykonania czynności. Operator zapewnia, aby wpisów dokonywały wyłącznie te osoby.
Przy wymianie instalacji Karta starego urządzenia dokumentuje odzysk czynnika przez personel z certyfikatem, jego przekazanie do unieszkodliwienia i likwidację urządzenia. Nowe urządzenie na czynniku naturalnym, czyli dwutlenku węgla, amoniaku albo propanie, nie podlega obowiązkowi Karty ani rejestracji w Centralnym Rejestrze Operatorów. Nie zwalnia to z obowiązku udokumentowania likwidacji poprzedniego urządzenia.
Pozostałe ścieżki formalne uruchamiane przy wymianie instalacji chłodniczej opisuje wpis o wymianie instalacji chłodniczej w zakładzie.
Podstawa: art. 14, 15 i 19 ustawy z 15.05.2015 o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych (t.j. Dz.U. 2020 poz. 2065 ze zm.).
