Pomieszczeniem zagrożonym wybuchem jest pomieszczenie, w którym może wytworzyć się mieszanina wybuchowa z wydzielających się palnych gazów, par, mgieł lub pyłów w ilości takiej, że jej wybuch spowodowałby przyrost ciśnienia przekraczający 5 kPa. Definicja jest ilościowa, więc kwalifikacja nie wynika z samej obecności substancji palnej, ale z tego, ile jej może się wydzielić do konkretnej kubatury.
Kwalifikacja pociąga za sobą dodatkowe wymagania techniczno-budowlane. Nad takim pomieszczeniem stosuje się lekki dach o masie do 75 kg na metr kwadratowy rzutu, chyba że zastosowano urządzenia odciążające o odpowiedniej powierzchni. Ściany oddzielające je od innych pomieszczeń mają być odporne na parcie 15 kN na metr kwadratowy. Pomieszczenie sytuuje się co do zasady na najwyższej kondygnacji, ale § 222 ust. 2 dopuszcza inne usytuowanie po zastosowaniu odpowiednich instalacji i urządzeń przeciwwybuchowych uzgodnionych z komendantem wojewódzkim PSP. Wymagania te pochodzą z dotychczasowych warunków technicznych, które obowiązywały do 19 września 2026 r. Od 20 września 2026 r. stosuje się je w zakresie przepisów epizodycznych Prawa budowlanego; nowe rozporządzenie na dzień 06.10.2026 nie zostało wydane.
Dla zakładu, który rozważa przejście instalacji chłodniczej na amoniak albo propan, to główny punkt decyzyjny. Wynik kwalifikacji zależy od wentylacji, detekcji i prowadzenia rurociągów, czyli od rozstrzygnięć projektowych podejmowanych przed wyborem urządzenia.
Kolejność decyzji przy zmianie czynnika, od oceny zagrożenia wybuchem do wyboru dostawcy, opisuje wpis o wymianie instalacji chłodniczej w zakładzie.
Podstawa: § 37 ust. 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów oraz § 221 i § 222 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych z 12.04.2002, stosowane od 20.09.2026 w zakresie art. 102a i 102b Prawa budowlanego.
