Obowiązkową zawartość raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko określa art. 66 ustawy OOŚ. Dokument obejmuje kilka bloków: opis przedsięwzięcia i warunków jego użytkowania, opis stanu środowiska w zasięgu oddziaływania, warianty realizacji, analizę przewidywanych oddziaływań, działania minimalizujące i kompensujące oraz propozycję monitoringu.
Szczególne znaczenie ma wariantowanie. Raport musi opisać wariant proponowany przez inwestora, racjonalny wariant alternatywny oraz wariant najkorzystniejszy dla środowiska, wraz z uzasadnieniem wyboru. To jeden z elementów, które najczęściej generują wezwania do uzupełnień, gdy warianty są pozorne i różnią się od siebie jedynie kosmetycznie.
Zakres raportu dla konkretnej inwestycji może zostać doprecyzowany postanowieniem organu, dlatego ustala się go każdorazowo względem tego postanowienia, a nie wyłącznie na podstawie ustawy. Takie ustalenie zakresu raportu OOŚ, czyli scoping, pozwala określić jeszcze przed rozpoczęciem prac, jakie badania, analizy i modelowania będą potrzebne.
Jednym z najważniejszych elementów części przyrodniczej jest inwentaryzacja przyrodnicza w procedurze OOŚ. Jej wyniki służą do oceny wpływu inwestycji na siedliska, gatunki chronione, korytarze ekologiczne i obszary Natura 2000.
Pełny zakres dokumentu, wymagania wobec autorów, koszty oraz wpływ raportu na harmonogram inwestycji opisuje artykuł o raporcie OOŚ.
