Screening środowiskowy to etap postępowania, na którym organ rozstrzyga, czy przedsięwzięcie z grupy II wymaga przeprowadzenia pełnej oceny oddziaływania na środowisko. Podstawą tej oceny jest karta informacyjna przedsięwzięcia złożona przez inwestora.
Organ zasięga opinii między innymi regionalnego dyrektora ochrony środowiska, właściwej inspekcji sanitarnej oraz Wód Polskich, a następnie wydaje postanowienie. Może stwierdzić obowiązek przeprowadzenia oceny i sporządzenia raportu OOŚ albo uznać, że taka ocena nie jest potrzebna.
Na wynik screeningu wpływają charakter przedsięwzięcia, skala inwestycji, wrażliwość terenu, bliskość obszarów chronionych oraz kumulacja z sąsiednimi inwestycjami. Różnicę między dokumentami wykorzystywanymi na kolejnych etapach procedury wyjaśnia porównanie KIP a raport OOŚ.
Jeżeli organ nałoży obowiązek oceny, kolejnym etapem jest przygotowanie raportu OOŚ. W przypadku przedsięwzięcia z grupy I raport jest wymagany od początku, natomiast dla grupy II jego konieczność wynika właśnie z wyniku screeningu.
