Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków nakazuje państwom członkowskim zapewnić, aby wszystkie nowe budynki były projektowane w sposób optymalizujący ich potencjał wykorzystania energii słonecznej na podstawie natężenia promieniowania słonecznego w danym miejscu, co umożliwi późniejszą opłacalną instalację technologii słonecznych.
Polski projekt warunków technicznych przenosi tę zasadę do przepisu ogólnego: budynek i urządzenia z nim związane projektuje się i wykonuje tak, aby zapewnić optymalne wykorzystanie odnawialnych źródeł energii, w szczególności energii promieniowania słonecznego. Przepis ten nie ma progu powierzchni i ma wejść w życie razem z całym rozporządzeniem, a więc wcześniej niż sam obowiązek instalacyjny.
W projekcie hali oznacza to konkretne pozycje: rezerwa nośności konstrukcji dachu na ciężar stały i zmieniony rozkład obciążenia śniegiem, trasy kablowe z dachu, rezerwa pól w rozdzielni głównej, miejsce na falownikownię spełniającą wymagania przeciwpożarowe, miejsce na magazyn energii oraz ustalenie mocy przyłączeniowej dla generacji jako wartości odrębnej od mocy poboru.
Każda z tych pozycji jest na etapie projektu tania. Odrobienie ich w istniejącym obiekcie oznacza przebudowę, a ta wymaga pozwolenia na budowę.
Jak ten sam przepis dyrektywy przekłada się na właściwy obowiązek instalacji słonecznej i termin 31 grudnia 2026 r., wyjaśnia Nowa hala produkcyjna a obowiązek instalacji słonecznej.
Podstawa: art. 10 ust. 1 dyrektywy (UE) 2024/1275 oraz § 358 ust. 1 projektu rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.
