Obowiązek wyposażenia budynku w instalację wykorzystującą energię promieniowania słonecznego nie jest w projekcie warunków technicznych bezwarunkowy. Stosuje się go, gdy jest to odpowiednie pod względem technicznym i funkcjonalnym oraz ekonomicznym.
Przesłankę ekonomiczną projekt definiuje przez porównanie kosztów początkowych wyposażenia w urządzenia lub instalacje ze spodziewanymi oszczędnościami kosztów energii wynikającymi z tego wyposażenia, przy czym okres zwrotu z inwestycji ma być nie dłuższy niż 15 lat.
W założeniach przyjętych w tym materiale sama instalacja może mieścić się poniżej progu 15 lat, ale wynik zależy od nakładu, uzysku, autokonsumpcji i cen energii. Próg może zostać przekroczony po uwzględnieniu dodatkowych nakładów, takich jak wzmocnienie konstrukcji dachu, przebudowa rozdzielni albo budowa stacji transformatorowej.
Projekt nie podaje metodyki liczenia okresu zwrotu ani wzoru dokumentu. Ciężar wykazania, że przesłanka nie jest spełniona, spoczywa więc na projektancie i inwestorze, a analiza musi powstać na etapie projektu budowlanego.
Pełną strukturę nakładu, w tym te dodatkowe pozycje i ich wpływ na okres zwrotu, pokazuje tabela w artykule Nowa hala produkcyjna a obowiązek instalacji słonecznej.
Podstawa: § 358 ust. 5 projektu rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
